Investigating forms of presentation of the Artist’ Book.

The book on the table. /// The closed archives. /// The book in a box. /// The open archives. ///
The book on the shelves. /// The book underfoot. /// The book on the ground.
/// The book in an intimate space. /// The book as installation. /// The book in a working space. ///
The book as an object to walk around. /// The book as a concept for a space.

close

deelnemer: Peter Dejong [#2.]


Peter DejongPeter DejongPeter DejongPeter Dejong

Naast kunstenaarsboeken maak ik schilderijen, beelden en sculpturen en regelmatig combineer ik deze kunstvormen.
Per werk bekijk ik hoe en in welke techniek ik mijn idee uit wil uitvoeren.
Vaak maak ik een aantal afzonderlijke werken (tekeningen, grafiekbladen of collages) die een verband met elkaar hebben.

lees verder.verberg content.

Ik kies er soms voor ze naast elkaar op te hangen.
Je kunt er dan van links naar rechts langs lopen zoals de volgorde door mij bedoeld is maar je kunt evengoed in de tegenovergestelde richting lopen of op een afstand gaan staan zodat je de werken in één oogopslag kunt zien.
Als ik het werk in de vorm van een boek uitvoer weet ik van tevoren redelijk goed hoe zij bekeken zullen worden.

Sowieso weet ik in welke volgorde de toeschouwer de afbeeldingen gaat zien. Ook de afstand waarop iemand het werk bekijkt kan ik inschatten. Bij het kiezen van het materiaal waarvan het boek gemaakt zal worden hou ik er rekening mee of het hard en koel moet zijn (glad gestreken papier) of warm en zacht (ruw en wollig materiaal).

Mijn boeken moet je vast kunnen houden, doorbladeren, het materiaal kunnen voelen, er aan ruiken en als het formaat het toe laat op de hand kunnen nemen. Natuurlijk zijn boeken kwetsbaar en er is zeker een kans dat het werk beschadigt.
Een galerie of museum die kunstenaarsboeken aan publiek wil laten zien zal de boeken als het aan hen ligt waarschijnlijk het liefst zo tonen zoals zij bedoeld zijn maar degene die de werken verzekeren denken daar vaak anders over.
Mede daardoor komen boeken vaak gedegradeerd tot een omslag of hooguit 2 pagina’s beeld in vitrinekasten te liggen.

Ik begrijp ook wel dat het gezien de waarde van sommige werken niet altijd mogelijk is ze zelf aan te raken. Ooit bekeek ik in het Stedelijk een aantal boeken van Alsolm Kiefer. Dat wil zeggen, een suppoost van het museum stond tegenover mij aan de andere kant van de tafel waar de boeken op lagen.
Hij sloeg kalm met zijn witte handschoenen de bladen om. Wachtte keurig op een knikje van mij om verder te gaan.
Natuurlijk had ik de boeken veel liever zelf doorgebladerd maar ik vond het een redelijk compromis.