Een onderzoek naar presentatievormen
van het kunstenaarsboek.

Het boek op de leestafel. /// Het gesloten archief. /// Het boek in een doos. /// Het open archief. ///
Het boek in de schappen. /// Het boek letterlijk betreden. /// Het boek op de grond onder ijzeren platen.
/// Het boek in een intieme ruimte. /// Het boek als installatie in 2 aangrenzende ruimtes. /// Het boek
in een werkruimte. /// Het boek als object waar je langs loopt. /// Het boek als concept voor een ruimte.

close

deelnemer: Lydia Schouten [#5.]


Lydia SchoutenLydia SchoutenLydia Schouten

Kunstenaars-boek/tijdschrift: Lydia Schouten

Eind jaren zeventig/ begin jaren tachtig ben ik geďnteresseerd geraakt in de invloed van de media op ons dagelijks bestaan.

lees verder.verberg content.

Ik wilde zelf een manier vinden om te reageren op de massamedia of me de massamedia toe te eigenen en zelf een tijdschrift in de wereld te zetten.
Bovendien vond ik het belangrijk om te schrijven over kunst daar ik daar een mening over had en die niet alleen over te laten aan de kunstcritici.
Zo ontstond het tijdschrift Modern Denken, wat ik samen met Els de Groot , Gea Kalksma, en Adri Tock heb uitgegeven tussen 1979 en 1984.
Voor ons was het belangrijk om juist aandacht te geven aan kwalitatief goede vrouwelijke beeldend kunstenaars, die in ons tijdschrift in de meerderheid waren zonder daar expliciet de nadruk op te leggen. Wij draaiden de rollen om want in die tijd zag je in de kunsttijdschriften voornamelijk werk van mannelijke kunstenaars.
Door zelf een tijdschrift te beginnen, kregen we opeens meer macht in de kunstwereld en gingen er allerlei deuren voor ons open. Ik vond dat een heel interessant gegeven hoe je opeens door de start van zo’n tijdschrift aan de andere kant van de scheidslijn kon komen.
Daarnaast begon ik eigen kunstenaarsboeken uit te geven waarvoor ik verschillende mensen vroeg ervoor te schrijven wat ik combineerde met eigen teksten over mijn werk. Voor mij was het belangrijk om zelf het initiatief te nemen tot het maken van een eigen boek en dit niet een catalogus te laten zijn van een tentoonstelling.
Ook vroeg ik bijvoorbeeld Kathy Acker om een eigen verhaal te schrijven voor mijn boek ‘Personals’ omdat ik me verwant voelde met haar werk en zo mijn werk een bedding gaf.
Het maken van kunstenaarsboeken kwam voort uit mijn kontakt met Amerikaanse kunstenaars zoals Barbara Ess die bijvoorbeeld ‘Just another Asshole’ uitgaf en Dan Graham, die ‘Rock my Religon’ heeft uitgegeven. Dan Graham schreef veel over kunst, muziek en performance en juist die vermenging van disciplines sprak mij zeer aan.
Het tijdschrift en boeken probeerde ik te publiceren voor een groter publiek, daarnaast heb ik nog een kunstenaarsboek gemaakt met alle scripttekeningen voor mijn video’s. Dit boek heb ik nooit naar buiten gebracht en heeft hierdoor een meer intiem geheim karakter gekregen.