Een onderzoek naar presentatievormen
van het kunstenaarsboek.

Het boek op de leestafel. /// Het gesloten archief. /// Het boek in een doos. /// Het open archief. ///
Het boek in de schappen. /// Het boek letterlijk betreden. /// Het boek op de grond onder ijzeren platen.
/// Het boek in een intieme ruimte. /// Het boek als installatie in 2 aangrenzende ruimtes. /// Het boek
in een werkruimte. /// Het boek als object waar je langs loopt. /// Het boek als concept voor een ruimte.

close

deelnemer: Johanneke Lamoraal Wichers [# 03]


Johanneke Lamoraal WichersJohanneke Lamoraal WichersJohanneke Lamoraal Wichers

Naam fotografen: Ellie Duinker en Dennis Otto.


Boeken veranderen met de tijd wanneer ze worden gelezen, aangeraakt en verkreukeld en dat is goed, want boeken moet je kunnen oppakken en inkijken, om het boek te kunnen ervaren als een douche van beeld en taal.

lees verder.verberg content.

Om als toeschouwer onderdeel te worden van het boek dat je opgepakt hebt, zodat je de kans krijgt er optimaal in te verdwijnen. Bij het presenteren van kunstboeken schiet dit er nog wel eens bij in. Boeken liggen statisch achter glas en dienen zeker niet aangeraakt te worden. In mijn onderzoek doorbreek ik deze statische situatie door de kijker onderdeel te laten worden van het boek en door het boek onderdeel laten worden van de toeschouwer. Ik nodig toeschouwers uit om het boek op te pakken en aan te vullen door een klein briefje achter te laten op een pagina waar zij erg van genoten hebben. Ook projecteer ik het boek zelf op de nietsvermoedende toeschouwer. Op deze manier vervaagt de grens tussen het boek en de toeschouwer, en gaat de toeschouwer op in het boek.




Johanneke Lamoraal Wichers (Amsterdam, 30 december 1982), beeldend kunstenaar van Nederlandse afkomst. Diploma behaald in juli 2009 aan de Gerrit Rietveld Academie.

In mijn werk houd ik me voornamelijk bezig met het lichaam en waar dat lichaam zich bevindt in tijd en ruimte. Her lichaam speelt een grote rol in mijn werk en dan vooral de aanwezigheid of afwezigheid van het lichaam. De vraag of je lichaam en je denken wel altijd op dezelfde plek zijn. Om dit onderwerp te onderzoeken maak ik gebruik van verschillende media, zoals video-installaties, het ontwerpen van boeken, fotografie en film. Tekst en beeld worden gecombineerd en gaan bijna in elkaar over.

In mijn afstudeer jaar heb ik mij vooral gericht op het onderzoek naar mensen en boeken. Ik heb het boek genomen als een soort interface tussen twee werelden. De echte en de niet echte wereld. Waar bevind je lichaam zich wanneer je een boek leest? In welke tijd of ruimte? Het boek staat voor mij in relatie met de niet echte wereld waarin je kan verdwijnen wanneer je het leest. Zo kan er worden verteld over bestaande en waar gebeurde feiten, maar die bevinden zich eigenlijk altijd in het heden of in het verleden. Nooit in het hier en nu. Het moment tussen de onwerkelijke wereld en de echte tastbare en waarneembare werkelijkheid.